Woord vooraf

Een blog over de Agion Oros (Athos), de Tuin van de Moeder Gods, het spirituele centrum van het oosters-orthodoxe christendom.
En dus ook over kloosters, pelgrimeren en ikonen. (Tekst in geel bevat een link)
Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Abonneer u onderaan deze pagina.

zaterdag 21 april 2018

670 - DERDE ZONDAG VAN PASCHA/ΠΑΣΧΑ, HEILIGE MIRONDRAGENDE VROUWEN

Deze zondag staat in het teken van de eerste verschijning van Jezus na zijn begrafenis. Deze twee ikonen van Theofánis de Kretenzer, in Kretenzische Stijl, verbeelden de tekst.

[1] Na de sabbat, bij het aanbreken van de eerste dag van de week, gingen Maria van Magdala en de andere Maria naar het graf kijken. [2] Plotseling kwam er een zware aardbeving. Want een engel van de Heer daalde uit de hemel neer, kwam naderbij, rolde de steen weg en ging erop zitten. [3] Zijn uiterlijk schitterde als een bliksemflits en zijn kleding was wit als sneeuw. [4] De wachters beefden van angst en werden lijkbleek. [5] De engel zei tegen de vrouwen: ‘U hoeft niet bang te zijn, want ik weet dat u Jezus zoekt die gekruisigd is. [6] Hij is niet hier: Hij is tot leven gewekt, zoals Hij gezegd heeft. Kom, kijk naar de plaats waar Hij gelegen heeft. [7] Ga snel tegen zijn leerlingen zeggen: “Hij is uit de doden opgewekt, en zie, Hij gaat voor u uit naar Galilea; daar zult u Hem zien.” Dit had ik u te zeggen.’

Links: Onder de boog staat ΙΔΕ Ο ΤΟΠΟΣ ΟΠΟΥ EKEITO O Κ(ΥΡΙΟ)Σ (zie de plek waar de Heer lag) en, rechts, bij de opening van het graf: O ΑΓ(ΙΟ)Σ ΤΑΦΟΣ (het Heilige Graf)

De Steen/Ο Λίθος
(Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)
[8] Ze gingen snel van het graf weg, vol angst en met grote vreugde, en ze liepen hard om het aan zijn leerlingen te vertellen. [9] En zie, Jezus kwam hun tegemoet. ‘Gegroet’, zei Hij. Ze gingen naar Hem toe, grepen Hem bij de voeten vast en vielen voor Hem op de knieën. [10] Toen zei Jezus hun: ‘Wees niet bang. Ga mijn broeders vertellen dat ze naar Galilea moeten gaan. Daar zullen ze Mij zien. (Matth. 28, 1-10)
Το Χαίρε των Μυροφόρων/De begroeting van de Mirondraagsters
(Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)
                                  
Onder de boog staat Το Χαίρε των Μυροφόρων (de begroeting van de Mirondraagsters): Gegroet. Opschrift bij de Moeder Gods: Μ(ΗΤΗ)Ρ Θ(ΕΟΥ), bij Jezus: Ι(ΗΣΟΥ)Σ Χ(ΡΙΣΤΟ)Σ, en bij Maria Magdalena: Η ΑΓΙΑ ΜΑΡΙΑ Η ΜΑΓΔΑΛΗΝΗ

zaterdag 7 april 2018

667 - PASEN/Η ΠΑΣΧΑ, DE OPSTANDING/Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ

De Opstanding/Η Ανάσταση
(Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)


Christus is verrezen/Χριστός Ανέστη!



Χριστός ανέστη εκ νεκρών    Christós anésti ek nekrón,
                                                                     θανάτω θάνατον πατήσας     thanáto thánaton patísas
                                                                      και τοις εν τοις μνήμασι        kè tis en tis mnímasi
                                                                       ζωήν χαρισάμενος!                zοïn charisámenos!

Christus is opgestaan uit de doden
de dood vertredend met zijn dood 
en aan hen in het graf 
schonk Hij het leven!

En, zoals altijd, sluit ik dit Paasblog af met het gedicht van Hubert van Herreweghen:
Pasen
Ik wilde wel ik kon
een versje maken dat
ik aan uw oor zou hangen
en gij hoort dan gezangen
in een abdij vol zon
en reuk van 't wierookvat.

'T is Pasen
en misschien
als ik Goddank voordien
de dagen van dat feest
in Hellas ben geweest
hoort gij in uw oorringen
Athos' monniken zingen
't orthodox horologion.

Ik wilde dat ik het kon.

Dichter-wandelaar Hubert van Herreweghen (1920-2016)

vrijdag 6 april 2018

666 - GROTE ZATERDAG/TO ΜΕΓΑΛO ΣΑΒΒΑΤΟ


Grote Zaterdag is de laatste dag van de Grote week. Hij is gewijd aan de Nederdaling van Jezus in de hel/Hades. Terwijl Zijn lichaam in het graf lag, daalde Zijn ziel tijdelijk af naar de Hades om aan dedoden Zijn Woord te brengen.

Grote Vrijdagavond, in de nacht naar Grote Zaterdag, vindt de Kruisafname plaats. De monniken vervangen het eerder geplaatste Kruis door een geborduurde doek (Grieks: Επιτάφιον/Epitáfion), symbool van de graflegging van Jezus. In de vroege ochtenduren dragen de monniken het Epitáfion in een processie al biddend rond de kloosterkerk. Tot slot gaan de monniken en de aanwezige pelgrims onder het Epitáfion door de kerk weer binnen. (I.M. Stavronikíta, 14/15 eeuw, 91,5x113 cm)

De Klaagliederen (Grieks: Τα Εγκώμια/Ta Engkómia) van de vrouwen bij het graf worden gezongen, hier door de monniken van het Heilig Vatopedíouklooster:



Op deze ochtend van Grote Zaterdag wordt de Eerste Opstanding gevierd. Deze ceremonie wordt zo genoemd omdat op een bepaald moment de priester een vooraankondiging van de Opstanding van de Heer maakt: Sta op, o God, oordeel de aarde....(Psalm 81 (82)). Deze dag biedt perspectief. Maar het is nog een vastendag, een rustige dag zonder actie, werk en trápeza.

Liturgische tekst van het Orthodox klooster in de Peel, druk hier.



woensdag 4 april 2018

665 - DE GROTE WEEK/H ΜΕΓΑΛΗ ΕΒΔΟΜΑΔΑ: HET LIJDEN

Het Lijdensverhaal door de hand van schilder-monnik Theofánis de Kretenzer (16e eeuw), muurschilderingen te zien in het Heilig Klooster Stavronikíta, Agion Oros.

                                                                                          De voetwassing/Ο Νιπτήρ


                                                             Het Laatste Avondmaal/Ο Μυστικός Δείπνος


                                                         In de tuin van Gethsemani/Στον κήπο της Γεθσημανή


                                                                              Judas verraadt Jezus/Η Προδοσία


                                                                   Ontkenning door Petrus/Η Άρνησις του Πέτρου


                                                                Jezus voor Pilatus/Η Απόνιψις του Πιλάτου


                                                                                  Het oordeel/Η Κρίση


                                                                      Jezus wordt bespot/Ο Εμπαιγμός

                                                                                        Golgotha/Ο Γολγοθάς



                                                                                     De Kruisiging/Η Σταύρωση



                                                                              De Kruisafname/Αποκαθήλωση



                                                                          Klaagzang bij het graf/Ο Επιτάφιος Θρήνος

dinsdag 3 april 2018

664 - PROGRAMMA VOOR DE KOMENDE WEEK/ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ


Mijn programma voor deze Grote Week gaat grotendeels volgens bovenstaand schema.

De tijd van het programma is de Byzantijnse tijd, en het verschil met onze klok is zo'n vier uur. Dat betekent dus dat gedurende de eerste vier dagen van de Grote Week het begin van de kerkdiensten, de Metten (Grieks: Όρθρος/Órthros), om 03.00 uur is, en dat om 02.00 uur iedereen door de klokken gewekt wordt. Op Grote Vrijdag en Grote Zaterdag verschuiven deze tijden naar respectievelijk 0.30 uur en 1.00 uur. Vervolgens is er Goddelijke Liturgie om 09.00 uur. Na de viering is er een maaltijd: trápeza (letterlijk: tafel)(Grieks: Τράπεζα), om 12.00 uur of 13.30 uur. 

Voor de monniken is dat de enige maaltijd van de dag. Voor de gasten is er 's avonds nog een (aangepaste) trápeza. De maaltijden zijn 'basic': variaties van soepen met groenten, worteltjes, witte bonen, al dan niet warm, en verder tomaat, komkommer, brood en water. 

Op Grote Vrijdag eten de monniken geheel niet en is er voor de gasten alleen 's avonds een karige broodmaaltijd met een appel.  
Grieken vertelden dat in I.M. Esfigménou de monniken zelfs geen water mogen drinken op deze strenge vastendag.

Voor de Zondag van Pasen begint het programma op zaterdagavond om 21.30 uur. Tussen 23.00 en 24.00 uur wordt naar de komst van Het Licht toegewerkt. Alle lichten worden gedoofd en met een kaars in de hand wachten monniken en pelgrims tot de priester, in dit geval abt vader T., Het Licht van achter de ikonostásis de kerk in brengt: 'Komt, neemt Het Licht'. Snel is de hele kerk een zee van kaarslicht. 'Christus is opgestaan!'

zondag 1 april 2018

663 - GROTE MAANDAG/Η ΜΕΓΑΛΗ ΔΕΥΤΕΡΑ, BEGIN VAN DE GROTE WEEK

Grote Maandag (Grieks: Η Μεγάλη Δευτέρα (I Megáli Deftéra) is het begin (de avond van Palmzondag) van de Week naar Pasen. De Vatopedíouvaders zingen de liturgische teksten:




Liturgische tekst van het Orthodox klooster in de Peel, druk hier.



zaterdag 31 maart 2018

662 - PALMZONDAG, INTOCHT VAN DE HEER IN JERUZALEM/Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΩΝ ΒΑΙΩΝ

                                                                                            Palmzondag/Η Βαΐοφόρος
                                                                            (Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)

Intocht des Heren in Jeruzalem, Palmzondag (Grieks: Η Κυριακή των Βαΐων/I Kiriakí ton Vaïon). Het is het begin van de Grote Week en we vieren de blijde Intocht van Jezus in Jeruzalem. Bij de Heilige Evangelist Johannes, 12,1-18, lezen we een mooie beschrijving, waarbij ook de net verrezen Lazarus een rol speelt.

Palmzondag/Η Βαΐοφόρος

(Atelier van monnik-schilder Dionísios van Fournás/'ἱερομονάχου Διονυσίου τοῦ ἐκ Φουρνᾶ, Skíti Kafsokalívia, 1e helft, achttiende eeuw)

Palmtak (I.M. Stavronikíta 2017)

Liturgische tekst van het Orthodox klooster in de Peel, druk hier.


vrijdag 30 maart 2018

661 - LAZARUS-ZATERDAG/ΤΟ ΣΑΒΒΑΤΟ ΤΟΥ ΛΑΖΑΡΟΥ

De Verrijzenis van Lazarus/Η ΄Εγερσις του Λαζάρου
                                                                           (Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)

De zaterdag voor het begin van de Grote Week (Grieks: Η Μεγάλη Εβδομάδα/I Megáli Evdomáda) is de Zaterdag van Lazarus, gewijd aan de Verrijzenis van Lazarus. Het verhaal over de opwekking uit de dood is te lezen bij de Heilige Evangelist Johannes, 11,1-45.
De vrijdagavond is tevens het officiële einde van de Grote Vasten.

Als een belofte van de gemeenschappelijke Opstanding hebt Gij voor Uw Lijden Lazarus uit de doden opgewekt, o Christus God, en daarom mogen wij, evenals de kinderen, de symbolen dragen der zegepraal en tot U roepen als Overwinnaar van de dood: Hosanna in den hoge, gezegend Hij die komt in de Naam des Heren (Apolitíkion, toon 1).

Archimandriet vader Nikódimos Kavarnós zingt dit troparion in het Grieks: (Τὴν κοινὴν Ἀνάστασιν πρὸ τοῦ σοῦ πάθους πιστούμενος, ἐκ νεκρῶν ἤγειρας τὸν Λάζαρον Χριστὲ ὁ Θεός· ὅθεν καὶ ἡμεῖς ὡς οἱ παῖδες, τὰ τῆς νίκης σύμβολα φέροντες, σοὶ τῷ νικητῇ τοῦ θανάτου βοῶμεν· Ὠσαννὰ ἐν τοῖς ὑψίστοις, εὐλογημένος ὁ ἐρχόμενος, ἐν ὀνόματι Κυρίου.)




Liturgische tekst van het Orthodox klooster in de Peel, druk hier.



zaterdag 24 maart 2018

660 - DE VERKONDIGING AAN DE MOEDER GODS/Ο ΕΥΑΓΓΕΛΙΣΜΌΣ ΤΗΣ ΘΕΟΤΟΚΟΥ (VIJFDE ZONDAG VAN DE GROTE VASTEN)

De Verkondiging aan de Moeder Gods/Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου
 (Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)

De vijfde zondag van de de Grote Vasten is traditioneel gewijd aan de Heilige Maria van Egypte. Deze zondag, 25 maart 2018, vieren we echter de Verkondiging aan de Moeder Gods (Grieks: Ο Ευαγγελισμός της Θεοτόκου/Evangelismós tis Theotókou)

Op de 'Agion 'Oros wordt dit feest op zaterdag 7 april gevierd (Dan begint dit jaar ook de Paasnacht, zodat er een dubbel Pasen is!). 

Het is het feest van de aankondiging aan Maria van de geboorte van haar Zoon Jezus. Bij de Heilige Evangelist Lukas 1, 26-38 lezen we hoe de Aartsengel Gabriël 
(Grieks: Ο Αρχάγγελος Γαβριήλ/O Archángelos Gavriíl) Maria in haar huis in Nazareth bezoekt en Gods boodschap overbrengt, dat zij de uitverkoren vrouw is.

25 Maart wordt in Griekenland ook gevierd als nationale feestdag ter herdenking van het begin van de opstand tegen de Osmanen/Turken in 1821.

zaterdag 17 maart 2018

659 - VIERDE ZONDAG VAN DE GROTE VASTEN, HEILIGE JOHANNES KLIMAKOS/O ΑΓΙΟΣ ΙΩΑΝΝΗΣ ΤΗΣ ΚΛΙΜΑΚΟΣ

Zondag 18 maart 2018, vieren we de vierde zondag van de Grote Vasten: de Heilige Johannes Klímakos (Grieks: Ιωάννης της Κλίμακος), Heilige Johannes van de Ladder, kluizenaar en abt van het Heilige Katherinaklooster in de Sinaïwoestijn, gedachtenis 30 maart, ca. 575-ca 649.

Hij wordt genoemd naar het werk dat hem beroemd maakte: de Ladder van het Paradijs, een handleiding voor zijn monniken op hun weg naar volmaaktheid. De ikoon geeft de dertig treden weer die Johannes beschrijft, naar het verhaal van de Jacobsladder. Elke trede van de ladder komt overeen met het hoofdstuk dat een bepaalde deugd beschrijft.

Het boek is ook in het Nederlands vertaald in de reeks  Monastieke Cahiers (nr 50): Johannes Climacus, De geestelijke ladder, pp 491. Op de omslag staat een afbeelding van de ikoon De Hemelladder van de hand van monnik Matthias van de Heilige Kruisabdij in Chevetogne: Johannes spoort de monniken aan de ladder te beklimmen. In de Grote Vasten behoort het werk tot de standaardlectuur (voor monniken).

Lezing uit het Heilig Evangelie: Heilige Evangelist Markus9, 17-31


Ioannis Klimakos, 13e eeuw, Novgorod school, naast hem Heilige Georgios (Joris) en Vlasios (Blasius)


Liturgische tekst van het Orthodox klooster in de Peel, druk hier



zaterdag 10 maart 2018

657 - DERDE ZONDAG VAN DE GROTE VASTEN, KRUISVERERING/Η ΚΥΡΙΑΚΗ ΤΗΣ ΣΤΑΥΡΟΠΡΟΣΚΥΝΗΣΕΩΣ

Kruis van de ikonostasis/Σταυρός τέμπλου
(Theofánis de Kretenzer, I.M. Stavronikíta, 1546)

Zondag 11 maart 2018 vieren we de derde zondag van de Grote Vasten: de Kruisverering (Grieks: Σταυροπροσκύνησις/Stavroproskínisis). In het synaxarion lezen we: Op deze zondag, de derde zondag van de Vasten, vieren we de verering van het kostbaar en levenschenkend Kruis, en wel om deze reden: omdat we in de veertig dagen dat we vasten, onszelf in zekere zin kruisigen… en als wij ons dan bitter voelen en moedeloos en falend, wordt ons het levenschenkend Kruis getoond om ons te verkwikken en ons nieuw vertrouwen te geven, om ons het Lijden van onze Heer in herinnering te brengen en ons te vertroosten…
Lezing uit het Heilig Evangelie: Heilige Evangelist Markus, 8, 34-9, 1

Op de helft van de vasten doet de Kerk in de vorm van het evangelie van vandaag een beroep op ons materialistisch ingestelde mensen. Zij vraagt ons te breken met de mentaliteit van de wereld om ons heen en ons te richten op de ziel en het leven in de geest, teneinde de gespleten persoonlijkheid te genezen en ons te verzoenen met onszelf, onze medemens en onze God.

De oproep van Christus is duidelijk. God kan niemand redden zonder goedvinden van de mens zelf.  Iedereen heeft het vermogen in zich, maar weinigen durven werkelijk te breken met de wereld die in verval verkeert. Sommigen vrezen uitgemaakt te worden voor overdreven religieus of anarchistisch. De meeste van ons stellen het begin van een nieuwe koers uit, en riskeren daarmee dat onze ziel in de waagschaal wordt gesteld.

Christus roept ons op om dit soort 'slavernij' de rug toe te keren en om Zijnentwil onze ziel te verlossen van de dood.

Bron: Orthodoxe Parochie Verkondiging aan de Moeder Gods Utrecht

Liturgische tekst van het Orthodox Klooster in de Peel, druk hier



zaterdag 3 maart 2018

656 - TWEEDE ZONDAG VAN DE GROTE VASTEN, HEILIGE GRIGÓRIOS PALAMÁS/ΑΓΙΟΣ ΓΡΗΓΟΡΙΟΣ ΤΟΥ ΠΑΛΑΜΑ

Zondag 4 maart 2018, vieren we de tweede zondag van de Grote Vasten: de Heilige Grigórios Palamás (Grieks: Ό Άγιος Γρηγόριος Ό Παλαμάς), Athosheilige (1296-1359), gedachtenis 14 november. Heilige en theoloog van het hesychasme (ησυχασμός/isichasmós), de Stilte, Rust. Hij is ook bekend geworden van de discussie met de monnik Barlaam/Varlaam (Grieks: o Βαρλαάμ) over het Ongeschapen Licht.
Lezing uit het Heilig Evangelie: Heilige Evangelist Markus, 2, 1-12

Over ikonen schreef de Heilige Grigórios Palamás onder meer: Hij zal wederkomen met Zijn Lichaam om levenden en doden te oordelen. Uit liefde voor Hem zul je een ikoon maken, voor Hem die mens is geworden voor ons, en door Zijn ikoon zul je Hem in herinnering brengen en Hem aanbidden. Op dezelfde wijze zul je ook ikonen maken van heiligen en ze vereren, niet als goden - want dat is verboden - maar omwille van onze gehechtheid, onze innerlijke genenegenheid en het buitengewoon eerbewijs dat je voelt voor de heiligen. Ons verstand zal door hun ikoon heen hogerop gebracht worden.

De Heilige Grigórios Palamás werd na een verblijf op Athos aartsbisschop van Thessaloníki, waar hij ook is overleden. In de aartsbisschoppelijke kerk van Thessaloníki, die gebouwd is in het begin van de vorige eeuw, worden zijn relikwieën bewaard en vereerd. 









PS. Zie ook: 543 - VADER FILIMON (I.M. STAVRONIKITA) SPREEKT OVER GRIGORIOS PALAMAS

Liturgische tekst van het Orthodox Klooster in de Peel, druk hier


zondag 25 februari 2018

CYP 06 - KLOOSTERS EN KERKEN ALS NOORD-CYPRISCH CULTUREEL ERFGOED, DEEL 6/ : ABADI


Op mijn weg terug van het kerkje van Christós Antifonitís zag ik aan de overkant, tegen de berghelling, tussen de bomen ineens nog een kerkje. Het oogde mooi: ik wilde het graag van dichtbij bekijken. Maar hoe daar te komen? Een weg of een aanduiding was er niet. Te voet moest het toch wel lukken? 

Ik zette de auto aan de kant en ontdekte een soort uitgesleten voetpad door het gras en tussen de bomen. Dat bracht mij na vijf minuten bergopwaarts wandelen op een plateautje een cadeautje: daar stond het kerkje, in een mooie, stille omgeving. Kaal, dicht en zonder enige aanduiding. Met een mooie koepel zonder kruis en hier en daar wat gaas voor de ramen zonder glas, tegen binnenvliegende vogels.



Wat was dit voor een kerkje, hoe oud zou het zijn en aan wie was gewijd (geweest)? Antwoorden op mijn vragen waren niet te vinden. De nogal nieuwe stevige deur was dicht, en er was helaas niemand in de buurt die hem kon openen.

Op de onvolprezen website van Grethe van Geffen las ik een naam: 'Abadi chapel'. Meer informatie lijkt niet beschikbaar (misschien bij de lokale bevolking, maar helaas spreek ik geen Turks). 


Op een vastgoedsite las ik onder het kopje 'Historical places' dat ' the Abadi monastery is the oldest of the monasteries in the area and it is ruined. Later on a small church was constructed in its place. (...) this monastery has also been neglected'. Dus, het gaat hier om een oud kloostercomplex, waarvan misschien nog wat restanten over zijn. De kerk is herbouwd, maar niet duidelijk is wanneer. En hoelang zou hij hier al verlaten staan?



zaterdag 24 februari 2018

655 - ZONDAG VAN DE ORTHODOXIE, EERSTE ZONDAG VAN DE GROTE VASTEN

Zondag 25 februari 2018, de eerste zondag van de Grote Vasten, vieren we de Triomf van de Orthodoxie. Het is de overwinning van de ikonenvereerders in de ikonenstrijd. We herdenken het einde van die strijd, het ikonoklasme (726-843), en het weer opnieuw toestaan van de ikonenverering in de Orthodoxe Kerk. Het Tweede Concilie van Nikea (787) heeft het ikonoklasme veroordeeld. Het evangelie van deze zondag is te lezen bij de Heilige Apostel Johannes, 1, 43-51.

Henk Johannes van den Heuvel maakt op zijn blog Woest en Vredig een treffende opmerking over het omgaan met ikonen in de huidige wereld. Naar aanleiding van een tentoonstelling in Amsterdam schrijft hij: 
Kerkelijke kunst vraagt ook om een andere opstelling dan profane kunst. Ikonen staan vaak met elkaar in een specifieke context. Een ikonostase laat dit duidelijk zien. De Christusikoon en de ikoon van de Moeder Gods hebben een vaste plaats aan weerszijden van de Koninklijke Deuren. De ikoon van Johannes de Doper en de heilige aan wie de kerk is opgedragen, komen daarnaast. De aartsengelen Gabriël en Michaël komen daar weer naast. In de Orthodoxe Traditie zie je meestal ook een Deësis boven en een Annunciatie op de Koninklijke Deuren. En zo heeft elke ikoon zijn vaste plek. Niet alleen in de kerk, maar ook in het museum. 

Voor orthodoxe gelovigen zijn ikonen gebruiksvoorwerpen die vereerd worden met buigingen, een lichte aanraking, een kus. In het museum zijn ikonen plotseling 'kunst' en 'cultureel erfgoed' en staan er bordjes bij: 'Please, don't touch!'.

Toen ik in 1997 in Thessaloníki de tentoonstelling Treasures of Mount Athos in het Museum of Byzantine Culture bezocht, was dat een vreemde ervaring. Vooral omdat ik eerst drie weken lang kloosters op de Berg Athos had bezocht en daar dagelijks ikonen had vereerd. In het museum waren ook enkele monialen. Zij konden op deze manier participeren aan de rijkdommen van de Berg Athos, een plek waar vrouwen niet mogen komen. Maar ook zij mochten de ikonen niet aanraken en kussen. In een museum heb je contact met een ikoon als met een gevangene, door een onzichtbare wand van elkaar gescheiden.

In I.M. Vatopedíou:

maandag 19 februari 2018

654 - DE HEILIGE EFREM DE SYRIER/O ΑΓΙΟΣ ΕΦΡΑΙΜ Ο ΣΥΡΟΣ

In de Grote Vasten wordt thuis en in de Kerk het, ook voor monniken belangrijke, gebed van Efrem de Syriër (ca 306-373) gebeden:

Heer en Meester van mijn leven,
Geef mij niet een geest van ledigheid, 

bemoeizucht, heerszucht en ijdel gepraat. (pokloon/buiging)

Maar schenk mij, uw dienaar, een geest van ingetogenheid,
nederigheid, geduld en liefde. (pokloon/buiging)

Ja, Heer mijn Koning,
Laat mij mijn eigen fouten zien
En mijn broeder niet veroordelen;
Want gij zijt gezegend in de eeuwen der eeuwen.
Amen (pokloon/buiging)

zaterdag 17 februari 2018

653 - VERGEVINGSZONDAG

De zondag vóór het begin van de Grote Vasten noemen we ook Vergevingszondag. Die zondag is verbonden met de verdrijving van Adam en Eva uit het Paradijs, het begin van het zondige leven van de mens. Maar de Hemelse Vader is vergevingsgezind: 'Want als jullie de mensen hun overtredingen vergeven, zal je Hemelse Vader ook jullie vergeven. Maar als jullie de mensen niet vergeven, zal je Vader jullie overtredingen ook niet vergeven. Wanneer je vast, zet dan geen somber gezicht zoals de schijnheiligen, want zij vertrekken hun gezicht om met hun vasten op te vallen bij de mensen. Maar als jij vast, zalf dan je hoofd en was je gezicht, opdat het bij de mensen niet opvalt dat je vast, maar wel bij je Vader, die in het verborgene is; en je Vader die in het verborgene ziet, zal het je lonen.' (Uit: de Heilige Evangelist Mattheus, 6, 14-21)

Liturgische tekst van het Orthodox Klooster in de Peel, druk hier en hier


















Loading...