Woord vooraf

Een blog over de Agion Oros (Athos), de Tuin van de Moeder Gods, het spirituele centrum van het oosters-orthodoxe christendom.
En dus ook over kloosters, pelgrimeren en ikonen. (Tekst in geel bevat een link)
Wilt u op de hoogte blijven van nieuwe blogs? Abonneer u onderaan deze pagina.

vrijdag 14 juni 2013

259 - NIEUWE HEILIGE EPISTASÍA TREEDT AAN

Toevoeging: video van Keliótis, 16 juni:



Vandaag 14/1 juni vond in Kariés weer de jaarlijkse ceremoniële wisseling plaats van de Heilige Epistasía (Grieks: Ιερά Επιστασία/Jerá Epistasía). 

Oudvader (Γέροντας) Stéfanos van I.M. Chiliandaríou, nam als Proto-epistátis de plaats in van Oudvader Máximos van I.M. Ivíron.
De andere leden van de I.Epistasía komen uit de I.M. Xiropotámou: Oudvader Pávlos (Paulus), Agíou Pávlou: Oudvader Nikódimos en Grigoríou: Oudvader Païsios.

Keliótis was er bij en maakte bijzondere foto's, zie zijn website





Dank/Ευχαριστώ Γιάννη
Bron: Romfea.gr

donderdag 13 juni 2013

258 - HISTORISCHE PELGRIMAGE NAAR DE AGION OROS, FILM UIT 1963

Deze bijzondere kleuren film biedt een beeld van de Agion Oros in augustus 1963. Vijftig jaar geleden dus.
963-1963 duizend jaar na de stichting van de monastieke staat op de Berg Athos. De film werd gemaakt in 1963 en gedigitaliseerd in 2013 door dokter Manólis Ar. Christoulákis Co SPTV 2013.

woensdag 12 juni 2013

257 - IN HET KLOOSTER OP DE HEILIGE BERG ATHOS, DEEL 2

Met broeder Pachomios heb ik de volgende dagen vele en diepgaande gesprekken gevoerd. Over ons geloof in dezelfde God Almachtige Vader, in dezelfde Verrezen Heer, in dezelfde Geest die bezielt en doet leven. Maar ook over wat ons scheidt, over de oecumene, over de moeilijkheden die eenheid (en mijn groot verlangen) in de weg staan, 

I.M. Karakállou, hoofdingang 
              (Foto Vasílis)

over het verlies van waarden in de wereld, over zovele dingen waarvoor ik broeder Pachomios niet genoeg kan danken daar met mij zo openhartig, eerlijk en diepgaand over gesproken te hebben. Hij begreep ook goed mijn persoonlijke engagementen in een gemeenschap waar ik al meer dan vijftig jaar deel van uitmaak en mijn verdriet dat juist omwille daarvan “kiezen” voor mij haast onmogelijk is. 

Hij gaf me op een bepaald ogenblik ook een in het Nederlands uitgegeven gebedenboekje om zo orthodoxe gebeden te kunnen lezen die aangepast zijn aan de morgen, de avond, de tijd van het jaar, enz. Zelf vond hij het niet honderd procent goed, maar ik heb er alvast één gebed uit overgeschreven dat me persoonlijk erg aansprak. Ik geef het graag weer aan het eind van dit artikeltje zodat ook U het kan lezen en bidden. 

Iets helemaal anders dat mijn verbondenheid met de kloostergemeenschap van het klooster van Karakallou nog hechter maakte, was het feit dat ik enkele dagen heb mogen meewerken in de keuken. Ik had broeder Pachomios vroeger al laten weten dat ik graag bereid was om gedurende de dagen dat ik dan bij hen mocht zijn, ook enige dienst wilde verlenen als dat kon. Zo belandde ik dus in de keuken en mocht er mee kilo’s aardappelen schillen, prei en uien snijden, erwten en look pellen, een keer de vaat mee doen, dit samen met broeder Pachomios. 

                                                           Skíti Agíou Andréa

Door wat later een misverstand bleek te zijn, moest ik een dag vroeger dan voorzien uit Karakallou vertrekken en zou ik mijn laatste dag op de Heilige Berg dan gaan doorbrengen in de Skiti Ag. Andreas in Karies. Op het moment van vertrek vergezelde broeder Pachomios mij tot de plaats waar het busje mij en de andere pelgrims die vertrokken zou komen ophalen. Nog een laatste gesprek, nogmaals de verontschuldigingen dat het door een misverstand zo gelopen was, nogmaals het aanbod van dan toch te blijven. 

Toen kwam vader Pródromos nog aangelopen. Die had me gezocht omdat hij ook afscheid wou nemen, had een stuk chocolade mee voor mij voor onderweg en raadde me nogmaals in Ag. Andreas aan contact op te nemen met de vaders wiens namen hij op een blaadje voor mij had genoteerd. Na nog een uitdrukkelijke vraag om te schrijven zohaast ik thuis was (wat inmiddels al is gebeurd) en de hoop uitgesproken te hebben dat ik toch nog eens terug zou komen, werd ik door beiden nog omhelsd. Ik was echt ontroerd! 

Wanneer ik nu over dit alles nadenk, weet ik meer dan ooit dat God onze Vader zich toont in vele grote én kleine dingen. Het gevoel dat ik had terwijl ik de vieringen bijwoonde, de bezorgdheid die ik zo vaak ondervond (o.a. vader Pródromos die tijdens een viering pilletjes voor mij ging halen omdat ik hoofdpijn had), hun warm onthaal, hun ontroerend afscheid, in dat alles, iedere keer weer, zag en voelde ik een glimp van Gods goedheid en liefde. Dat zou ik ieder van U ook graag toewensen: Gods nabijheid, Zijn goedheid en liefde te mogen ontdekken in vele, zelfs kleine dingen van elke dag. Ik ben broeder Pachomios, vader Pródromos en al de andere vaders die ik ontmoette enorm dankbaar om het grote geschenk dat ik heb gekregen!  


                                                                 Broeder Pachomios 
                                                                      (Foto Vasílis)


Gebed van de Heilige metropoliet Filaret van Moskou en Kolomna (+ 1867)

Heer, ik weet niet waar ik U om zal bidden.
Gij alleen weet wat ik nodig heb.
Gij hebt mij meer lief dan ik mezelf kan liefhebben.
Laat mij mijn noden zien, die voor mij verborgen zijn.
Ik waag het niet te vragen, noch om een kruis, noch om vertroosting.
Ik sta alleen maar voor U, mijn hart is open voor U.
Al mijn hoop heb ik gevestigd op U.
Zie wat ik nodig heb, en wat ik zelf niet weet.
Zie toe, en doe met mij volgens uw barmhartigheid.
Werp mij neer en richt mij op,
Kastijd en genees mij.
Ik aanbid U en ben stil voor uw heilige wil
En voor uw ondoorgrondelijke wegen.
Ik geef mij over in uw handen, als een offer:
Mijn enige verlangen is, Uw wil te doen.
Heer, leer mij hoe ik moet bidden.
Bid Gij zelf in mij.

dinsdag 11 juni 2013

256 - IN HET KLOOSTER OP DE HEILIGE BERG ATHOS, DEEL 1

Vlaming met Griekse roots Willy Milonas maakte in de maand mei 2013 een bijzondere pelgrimstocht naar de Agion Oros en met name naar I.M. Karakállou. Voor de eerste keer ging hij zonder gezelschap, alleen. Het was een verblijf dat hem diep roerde. Hij schreef erover in Het Kruis, het tijdschrift van de Orthodoxe Parochie in Brugge en op haar website (15 mei 2013). Met zijn instemming publiceer ik hier, in twee delen, zijn verhaal:

In een brief aan broeder Pachomios die ik vorig jaar in het klooster van Karakallou op de Heilige Berg Athos had leren kennen, en waarin ik hem bedankte voor het onthaal en de gesprekken die mijn familieleden en ik hadden gehad, had ik ook geschreven dat ik – als het zou gebeuren dat er niemand anders mij de volgende keer zou vergezellen – dat ik dan eigenlijk graag eens meer dan één dag in eenzelfde klooster zou verblijven. Het zou me de kans geven om echter, dieper te beleven wat daar gebeurt.

Groot was mijn verrassing toen ik eind september vorig jaar een telefoontje kreeg van broeder Pachomios. Hij vertelde me dat hij met de abt over mijn wens gesproken had en dat die had toegestemd voor een langer verblijf als ik dat zou wensen. Wat een ongelooflijk, fantastisch nieuws was dat! Lang moest ik niet nadenken, en al vlug lag het vast dat ik in de week na het grote Paasfeest zou gaan.

En zo geschiedde. Na de nodige formaliteiten (aanvraag in Thessaloniki, bestellen vliegtuigticketten, hotelreservatie in Ouranoupoli en Thessaloniki) was het echt aftellen naar 8 mei, mijn datum van vertrek naar ginder. Graag geef ik hieronder een kort verslagje van het meest ingrijpende van al mijn bezoeken aan de Heilige Berg.

De boottocht vanuit Ouranoupoli en de daaropvolgende busrit naar Karies verliepen zonder problemen. Maar dan doken de eerste moeilijkheden op. Ik ben nog altijd – tot mijn grote spijt – de Griekse taal nog maar weinig machtig. In Karies duidelijk maken dat ik vervoer zocht naar het klooster van Karakallou lukte dus maar moeilijk. Uiteindelijk besliste ik om de tocht, ook al zou die zowat 3 uur in beslag nemen, dan toch maar te voet af te leggen.  Rugzak aangegespt en op weg, richting het klooster van Iviron. Tijdens die tocht heb ik enkele keren aan voorbij rijdende wagens teken gedaan om een stukje te mogen meerijden, maar dat lukte maar voor twee korte ritjes. Zo werd het een stuk na drie uur voor ik de poort van het klooster binnenstapte. 

                                                 Nieuwe kerk van de Heilige Aartsengelen

Nog terwijl de monnik die de poort bewaakt me begroette met “Christos anesti”, kwam vader Pródromos die net uit de kerk kwam, op me af. Ook met hem hadden we vorig jaar gesproken. Hij omhelsde me, zei dat broeder Pachomios hem alles had verteld over mijn brieven en dat ook hij echt blij was dat ik er was. Enkele tellen later kwam broeder Pachomios er zelf aan en ook van hem kreeg ik een omhelzing en warm onthaal. Ik moet eerlijk zeggen dat dit op zich al een genadevol moment was voor mij. Beiden vergezelden me naar de archondaris die me een kamer toewees voor mij alleen. Van dan af begon voor mij dit wonderbare, o zo mooie en ingrijpend verblijf daar.

Omdat ik echt aan alles wilde deelnemen, begaf ik me van dan af elke morgen ook om 4 uur naar de kerk voor het bijwonen van de vieringen. Niet-orthodox zijnde mocht ik niet mee in de kerk, maar moest ik in de gaanderij plaats nemen. Vader Pródromos wees me wel een plaatsje waar ik alles goed kon volgen, bood me zelfs een stoel aan zodat ik niet op de stenen bank zou moeten zitten.  En ja, ook al was het vanop afstand, ik was gelukkig!  Ik was gelukkig omdat ik me toch wel heel sterk verbonden voelde met de gemeenschap die aan het vieren was. Horen hoe de monniken met hun gezangen de Heer loofden en eerden, mogen toekijken wat er vooraan aan de ikonostase gebeurde, mee bewierookt te worden, mee de zegen te mogen ontvangen, dat alles maakte dat ik me er toch echt bij aanwezig voelde. Een grote dankbaarheid vervulde me iedere keer opnieuw dat dit mij gegeven werd! Dat was zo die eerste keer, en dat was zo elke dag, elke morgen, elke avond opnieuw.

Bij mij blijft één groot verlangen: in de kerk ooit volledig mee te kunnen doen en te mogen communiceren omdat een diep geloof en grote liefde in en voor die ene zelfde Vader, Zoon en Geest ons bindt.

zondag 9 juni 2013

255 - MOOIE BEWEGENDE RUSSISCHE BEELDEN AGION OROS

















254 - TWEE BIJZONDERE MOMENTEN TIJDENS HET BEZOEK VAN PATRIARCH KÍRILLOS VAN MOSKOU AAN ATHOS


Patriarch Kírillos heeft een druk programma afgewerkt. Hij bezocht een groot aantal kloosters en skíten. Overal waren er feestelijke ontvangsten en kerkelijke plechtigheden, vergelijkbaar met de beelden uit I.M. Ivíron, druk hier

Voor wie hiervan meer wil zien zijn er vele foto's beschikbaar.
Zie de foto's van monnik Theológos: Athos Mount, de site van de Russian Orthodox Church (met verdere verwijzingen), de site van Amen (met verdere verwijzingen), Pemptousía, en film(nieuws)beelden, zie blog 255.

Twee momenten vind ik bijzonder: 



Bij het bezoek aan Kariés leidde Epistátis Ierónimos (van Símonos Pétras) de Patriarch rond in het skevofilákio (schatkamer)-museum van de Ierá Kinótita en toonde de Trágos (Τράγος), het eerste reglement van de monnikenstaat (972), geschreven op perkament gemaakt van bokkenhuid (trágos). Deze 'grondwet' komt niet zo vaak in de publiciteit.

En tijdens de trápeza in I.M. Megístis Lávras is te zien dat de Patriarch zich tevreden toont met de maaltijd die (kook)monnik Epifánios heeft bereid. Vader Epifánios woont in het I. Káthisma Agíou Efstathíou (Grieks: Ιερό Κάθισμα Αγίου Ευσταθίου), meer bekend als de kellí van Milopótamos. Hij is buiten de Heilige Berg ook bekend geworden door de publicatie van een boek met Agiorítische recepten, dat inmiddels in vele talen is vertaald. Bij Milopótamos wordt de bekende wijn geproduceerd.

zaterdag 8 juni 2013

253 - BEZOEK PATRIARCH KÍRILLOS VAN MOSKOU AAN ATHOS AFGELOPEN

Het bezoek van Patriarch Kírillos van Moskou aan de Agion Oros, dat duurde van dinsdag 4 tot vrijdag 7 juni 2013 is beëindigd. Vrijdagochtend vertrok de Patriarch vanuit Dáfni naar Véria, waar hij een standbeeld van de Heilige apostel Paulus zal onthullen.
Kéliotis heeft een mooi kaartje van de bezoeken die de Patriarch op Athos heeft gebracht:

                  (wit: dinsdag 4 juni, blauw: woensdag 5 juni en rood: donderdag 6 juni)

Ik zal een kleine terugblik op dit bezoek maken.
Aankomst in Dáfni en Kariés:

Bron foto's: Kéliotis, Agioritikés Mnimés

woensdag 5 juni 2013

252 - DE PATRIARCH VAN MOSKOU EN GEHEEL RUSLAND KÍRILLOS WAS OOK IN I.M. IVIRON

Een belangrijke gebeurtenis op Athos is deze week het bezoek van de Patriarch van Moskou en alle Russen Kírillos. Ook hij bezocht I.M. Ivíron. Aan de poort werd hij ontvangen door abt Archimandriet Nathanaíl en door de vorige abt v. Vasíleios. Ik kom later op dit Athosbezoek terug.





























Meer foto's:
Bron: Amen.gr  en Agioritikés Mnimés en foto's van Theológos, monnik van Megístis Lávras, op Facebook

I.M. Pantokrátoros werd ook met een bezoek vereerd:





 Zie voor meer filmbeelden Agioritikovima.gr

zondag 2 juni 2013

251 - IN DE OMGEVING VAN HET HEILIGE KLOOSTER IVIRON/Ι.Μ. ΙΒΙΡΩΝ

Op de Paaszondag(na)middag vieren de monniken de Vespers van Liefde (Grieks: Εσπερινός Αγάπης/esperinós agápis). In vele talen, waaronder traditioneel het Latijn, wordt dan het Evangelie van de H. Johannes gelezen om wereldwijd het tijdperk van de wederopstanding en hoop bekend te maken: Joh. 20, 19-25, over de verschijning aan de leerlingen en Jezus en Thomas.


Samen met een zestal monniken uit het H. Stavronikítaklooster, onder wie vader abt, en een aantal Griekse pelgrims, bracht ik die middag een vriendschapsbezoek aan het H. Klooster Ivíron, om de Esperinós Agápis te vieren. De viering werd mede voorgegaan door de Metropoliet van Sevastía (Sivas) Dimítrios. Oud-abt Vasílios las het Evangelie in het Russisch. Ik vond het een mooie, maar grootschalige gebeurtenis. Aan de trápeza (maaltijd) na afloop namen zeker zo'n tachtig gasten deel. 



Deze Esperinós heeft de naam Liefde, omdat Christus werd gekruisigd en is opgestaan uit liefde voor de mensen. De opstanding van Christus is de hoeksteen van het Orthodoxe geloof. Het is de onwrikbare rots waarop de Ene Heilige Katholieke en Apostolische Kerk is gebouwd. Op Paaszondag laat de kerk de pijn, het verdriet van het Lijden en de Kruisiging, achter zich en verkondigt ze de vreugde en hoop die de opstanding brengt


Tijdens mijn paaswandeling aan de 'land'kant van het klooster liep ik door een bos- en waterrijke omgeving over een monopáti en zag ik een mooi gebouwd aquaduct dat nieuw voor mij was. Er lag een fraaie kellí bij. Hieronder foto's uit die omgeving.









Loading...